Yapımından Sonraki Değişiklikler
Bezmiâlem Valide Sultan’ın vefatı üzerine oğlu Sultan Abdülmecid tarafından tamamlanmıştır (1853-55).
Dolmabahçe Camii, iki yılı aşkın bir yapım süreci sonunda 23 Mart 1855’te bir cuma töreniyle ibadete açılmıştır.
1948’de Dolmabahçe Meydanı’nın düzenlenmesi sırasında avlu duvarları yıkılmış ve caminin dış cephesinde bazı değişiklikler yapılmıştır.
1966 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edilmiştir.
Öne Çıkan Özellikler
Bezmiâlem Valide Sultan Camii, halk arasında Dolmabahçe Camii olarak bilinir ve Dolmabahçe Sarayı’nın tam karşısında yer almaktadır.
Yapı, barok, rokoko ve empire üsluplarını birleştiren eklektik bir mimari tarzı yansıtır. Dış cephede Batı etkileri yoğun olarak görülür, klasik Osmanlı mimarisine özgü unsurlar yerini Batı tarzı süslemelere bırakmıştır.
Camii kare planlı olup ana kubbe, dört büyük kemerle taşınmaktadır. Kubbeye geçiş pandantiflerle sağlanmıştır.
Caminin dikkat çekici unsurlarından biri, köşelere yerleştirilen dikdörtgen ağırlık kuleleridir. Bu kuleler, hem yapının estetiğini hem de sağlamlığını artıran barok-rokoko tarzı detaylarla süslenmiştir.
Hünkâr Kasrı, caminin ön cephesini kaplar ve kasrın iki yanına yükselen minareler ince, uzun formları ve yivli gövdeleriyle dikkat çeker. Şerefe altları akant yapraklarıyla süslenmiştir.
Caminin iç mekanında Batı tarzında kalem işleri, yaldızlı süslemeler ve renkli mermer işçiliği dikkat çekmektedir. Mihrap ve minberde barok bezemeler kullanılmıştır.
1948-1961 yılları arasında cami ve Hünkâr Kasrı, Deniz Müzesi olarak kullanılmış, daha sonra tekrar ibadete açılmıştır.
