Yapımından Sonraki Değişiklikler
Divanyolu’nun 1871 yılında genişletilmesi, dershane-mescid kapısı önündeki revakı kaldırmıştır; kapı 1873 tarihli kitâbeye göre yenilenmiştir.
Divanyolu’nun genişletilmesi, medresenin caddeye uzanan kolundaki odaların bir bölümünü yıkmış; bu kolda cephe 19. yüzyıl zevkine göre yeniden düzenlenmiştir.
1869 yılında medrese faaldir.
1894 depremi medreseye zarar vermiştir.
2 Eylül 1914 tarihli tesbitte yapı kısmen tamire muhtaçtır; buna rağmen faaliyeti sürmüştür.
1 Ocak 1919 tarihli tesbitte medrese yangınzedeler tarafından kullanılmıştır.
Son yıllarda onarım uygulanmış; yapı sivil/vakfî bir kurumsal kullanım kapsamına alınmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Köprülü Medresesi adıyla da anılır.
Külliye, dershane-mescid (dârülkurrâ) ve medrese odaları (dârülhadis) çekirdeği etrafında dükkân, çeşme, türbe ve sebil bileşenleriyle kurulmuştur; sebil günümüze ulaşmamıştır.
Medrese avlusuna Peykhâne Sokağı cephesindeki kapıdan girilir; odalar revaklı avlunun iki yönünde “L” biçiminde sıralanır.
Yapıda dokuzu tam, biri yarım olmak üzere toplam 10 oda bulunur.
Revaklar mermer sütun ve baklavalı başlıklarla taşınır; odalar ve revak birimleri kubbelerle örtülüdür.
Avluda bir kuyu ve mermer su haznesi bulunur.
