Yapımından Sonraki Değişiklikler
Mıhitaristler tarafından ilk kez 1811’de Kandilli'de bir yaz okulu açılmıştır. Bu okulun devamı olarak aynı yıl Beyoğlu’nda da açılan okul ise maddi imkansızlıklar yüzünden 1816'da kapanmıştır.
Daha sonra Mıhitarist rahipleri, Beyoğlu’nda uygun bir bina bulmuş ve 1825’te okul tekrar açılmıştır. Beyoğlu’nda manastıra ait bir arsada inşa edilen okul, 1839’da tümüyle yanmıştır.
Uzun bir süre bina sorunu yaşayan okul, 1866 yılında Pangaltı’da Kalpakçıyan ailesine ait geniş arazisi olan bir binaya taşınır.
Okul, 1865–1866 döneminde Pangaltı’daki yerleşkeye taşınmış; yerleşke, binasıyla birlikte satın alınan arazi üzerinde kalıcı olarak şekillenmiştir.
Zamanla eskiyen okul, Keğam Kavafyan’ın çizdiği proje doğrultusunda 1927’de yeniden inşa edilmiştir.
Artan ihtiyaç nedeniyle okul yapısına 1936’da bir kat daha eklenmiştir.
Yerleşkedeki kilise yapısı 1974’te onarım görmüştür.
Öne Çıkan Özellikler
Okul, "Pangaltı Mıhitaryan Lisesi" ve "Viyana Mıhitaryan Mektebi" adıyla da bilinir.
Yerleşke, okul–kilise–manastır bileşenlerinden oluşan bir bütün olarak kurgulanmıştır.
Günümüzde yönetim yapısı olarak kullanılan eski manastır kâgir bir binadır; yönetim yapısı ile kilise arasında hem dış mekândan hem de yan bahçe devamındaki demir kapı üzerinden bağlantı vardır.
Yerleşke yapıları 19. yüzyıl ortasına tarihlenmektedir; okul binasının 1917 proje yenilemesi ve 1927 yeniden inşası, yerleşkenin mimari kimliğini belirleyen başlıca müdahalelerdendir.
Yerleşke içinde 1890’da sokak boyunca dükkânlar inşa edilmiştir; bu ek, okul yapılarıyla birlikte aynı kentsel cephe kurgusunun parçası olmuştur.
